Od regulacji do przewagi rynkowej PPWR 2026 i przyszłość opakowań w e‑commerce.

Prelegentka z firmy Takeaway (rejestracje w obszarze odpadów opakowaniowych) omawia, co od 12 sierpnia zmienia rozporządzenie PPWR dla sprzedawców e-commerce wysyłających produkty w opakowaniach do różnych krajów UE. Zaznacza, że opakowanie będzie po raz pierwszy traktowane jak produkt, i skupia się na sprzedaży przez platformy takie jak Allegro, Amazon czy Kaufland oraz przez własne sklepy internetowe. Znaczną część wystąpienia zajmują dwie role z rozporządzenia. Producentem opakowania jest podmiot, który sprzedaje produkt w opakowaniu, także pod cudzą marką, np. importer powerbanków. Musi on zarejestrować się w każdym kraju sprzedaży i mieć tamtejszy numer EPR. Prelegentka zastrzega, że polskie BDO jest tylko krajowym rejestrem, a nie numerem EPR. Wytwórcą jest ten, kto sprzedaje opakowanie pod swoją marką (art. 21). Wytwórca musi mieć deklarację zgodności i dokumentację techniczną, a jest tylko jeden na całą UE. Według prelegentki obowiązek dotyczy też firm powyżej 10 pracowników, które kupują kartony od dostawcy, i importerów kartonów. Platformy nie sprawdzą dokumentacji, ale mogą ją skontrolować celnicy lub organy nadzoru rynku. Omówiono też, co jest opakowaniem, na podstawie definicji z art. 3 i katalogu pytań i odpowiedzi Komisji Europejskiej z 30 marca, który ma być „żywym dokumentem”. Według prelegentki nie są opakowaniem znicze i świeczki, zwykłe doniczki ani skrzynki na narzędzia służące do przechowywania. Opakowaniem są natomiast zapałki, tacki z sadzonkami, worki na buty dołączone do obuwia oraz wieszak z marynarką z pralni (wieszak sprzedawany jako produkt nim nie jest). Wspomniano także nową kategorię „opakowanie dla handlu elektronicznego”. Od 2028 r. ma ona wymagać piktogramów, o których mówi się jako o 11 jednolitych w całej UE, ale ich wygląd nie jest jeszcze ustalony. Przewodnik po piktogramach ma się ukazać w sierpniu. Wśród zmian na 12 sierpnia prelegentka wymienia obowiązek platform (art. 44) weryfikacji rejestracji sprzedawców, co może polegać na sprawdzeniu w rejestrach krajowych lub na samocertyfikacji tam, gdzie rejestru nie ma (np. według niej na Węgrzech). Wymieniła też konieczność wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela w krajach, w których sprzedawca nie ma siedziby, oraz aktualizację rejestracji np. w niemieckim LUCID, bo inaczej grozi jej wygaśnięcie i blokada ofert. Według jej odczytu dokumentu z 30 marca model „pay on behalf” na Amazonie przestaje być możliwy. Przykład producenta mebli z Polski sprzedającego we wszystkich 27 krajach ilustruje jedną deklarację zgodności i 27 rejestracji, w tym 26 z przedstawicielem. Na końcu prelegentka zapowiada kolejne etapy, z największymi zmianami około 2030 r., oraz 29 oczekiwanych aktów delegowanych. Prezentacja zawiera też promocję usług firmy.